رباعی شمارهٔ ۳۹

مجنون تو کوه را ز صحرا نشناخت

دیوانه عشق تو سر از پا نشناخت

هر کس به تو ره یافت ز خود گم گردید

آن کس که تو را شناخت خود را نشناخت