شمارهٔ ۷۰ - به ادوارد براون

به سال شصتم عمرت نوید جشن رسید

بمان که بعد صد و بیست سال خواهی دید

که روی علم و ادب همچو موی صورت تو

به پیش اهل هنر از تو گشته روی سفید

به کشتزار ادب تا به شصت سال دگر

ز خرمن ثمرات تو خوشه باید چید

به لوح خاطر ایرانیان به نام براون

نوشته با خط برجسته که السعید سعید

هر آنچه مانده ز عمر من است تقدیمت

نمودم ار بتوان عمر را به کس بخشید

تو جاودان به جهان زنده باش و علم و ادب

چو خضر ز آب حیات تو زنده جاوید

کدام جان که به شعر و ادب نشد ز تو شاد

کدام دل که سر مو ز دست تو رنجید

به قدر عارف کس نیست قدردان براون

مگر کسی که تواند به قدر او فهمید