باب بیست و نهم: در شوق نمودن معشوق

شمارهٔ ۵۳

در عشق تو عقل با جنون خواهم کرد دیوانگی خویش کنون خواهم کرد شوریده به خاک سر فرو خواهم برد شوریده ز خاک سر برون خواهم کرد

شمارهٔ ۵۴

تا بتوانم ازان جمال اندیشم وز راحت و روح آن وصال اندیشم با آنکه وصال تو محال است مرا دایم من خسته این محال اندیشم

شمارهٔ ۵۵

بی روی تو یک لحظه نمیشاید زیست زیرا که مرا بی تو نمیباید زیست جانی که همه جهان بدو مینازند بیزارم ازو چو بی تو میباید زیست

شمارهٔ ۵۶

ای بس که به هر تکی دویدم بی تو وی بس که زهر سویی پریدم بی تو چون روز قیامتم شبی میباید تا با تو بگویم آنچه دیدم بی تو

شمارهٔ ۵۷