شمارهٔ ۳۳عطار نیشابوریباب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنهکو عقل که در ره تو پوید آخرکو جان که زعزت تو گوید آخرپندار نگر که ما ترا میجوییمچون جمله تویی ترا که جوید آخر
