شمارهٔ ۱۰۲عطار نیشابوریباب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنهیا رب برهان زنفس دشمن صفتمره بیرون ده زین تن گلخن صفتمدل خستگیم نگر که بس خسته دلممردانگیم ده که بسی زن صفتم