شمارهٔ ۲۳
عطار نیشابوریهر جان که به بحر رهنمون اندوزد
بیرون رود از خویش درون اندوزد
یک ذره شود دو کون در دیده او
وان ذره ز ذرگی برون اندوزد
هر جان که به بحر رهنمون اندوزد
بیرون رود از خویش درون اندوزد
یک ذره شود دو کون در دیده او
وان ذره ز ذرگی برون اندوزد