شمارهٔ ۳۱
عطار نیشابوریامروز چو من شفیته و مجنون کیست
بر خاک فتاده با دلی پرخون کیست
این خود نه منم خدای میداند و بس
تا آنگاهی که بودم و اکنون کیست
امروز چو من شفیته و مجنون کیست
بر خاک فتاده با دلی پرخون کیست
این خود نه منم خدای میداند و بس
تا آنگاهی که بودم و اکنون کیست