شمارهٔ ۱۶عطار نیشابوریباب بیست و هشتم: در امیدواری نمودنعشق تو که همچو آتشم می آیددر خورد دل رنج کشم می آیددر بیم تو و امید تو پیوستهزیر و زبر آمدن خوشم می آید
