شمارهٔ ۱۳عطار نیشابوریباب سی و ششم: در صفت چشم و ابروی معشوقاز زلف شکن بر شکنت میترسموز نرگس مست پرفنت میترسممن میخواهم که راه گیرم در پیشاز غمزه چشم رهزنت میترسم