شمارهٔ ۲۹عطار نیشابوریباب چهلم: در ناز و بیوفائی معشوقماهی که به قد سرو روانم آمددلتنگی او آفت جانم آمددلتنگ چنان شد که اگر جهد کنمگرد دل او برنتوانم آمد