شمارهٔ ۹۱عطار نیشابوریباب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع داردشمع است که همچو سرکشی میخنددوز بیخبری در آتشی میخنددپس میگرید جمله شب در غم صبحبر گریه او صبح خوشی میخندد