شمارهٔ ۱۲عطار نیشابوریباب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمعشمع آمد و گفت عزت من بنگردر زیر نهاده شمعدان طشتی زرچون گوهر شبچراغم آمد آتشافتاد ازان طشت چو گوهر با سر