قصیدۀ شمارهٔ ۱
خود را به عقل خویش یکی بر گرای خود تا چیستی و چندی ای مرد پر خرد جانی تنی چه گوهری از گوهران همه کار تو دادن است ز هر کار یا ستد مار خزنده یا نه ستور دونده ای آگه چو عقلی از خود یا
۳ شعر از باباافضل کاشانی
خود را به عقل خویش یکی بر گرای خود تا چیستی و چندی ای مرد پر خرد جانی تنی چه گوهری از گوهران همه کار تو دادن است ز هر کار یا ستد مار خزنده یا نه ستور دونده ای آگه چو عقلی از خود یا
گشوده گردد بر تو در حقیقت باز کناره گیر به یکبار از این جهان مجاز که در جهان مجاز آن کسی بود پر سود که بی زیان به سرانجام خود رسد ز آغاز چو کار آن سری ات خود نکو طرازیده ست تو این
آن مایه بزرگی و آن قبله انام آن از کرم نشان و هنر زو گرفته نام صدر جهان سلاله اقبال فخر دین کان هنر جهان کرم مفخر انام فرمود اشارتی که مر آن را به طوع و قهر جز انقیاد روی نبینند خا