رباعی شمارهٔ ۹۵
باباافضل کاشانیدانی که چرا زنند این طبلک باز
تا گم شده گان به راه باز آیند باز
دانی که چرا دوخته اند دیده باز
تا باز به قدر خود کند دیده فراز
دانی که چرا زنند این طبلک باز
تا گم شده گان به راه باز آیند باز
دانی که چرا دوخته اند دیده باز
تا باز به قدر خود کند دیده فراز