دوبیتی شمارهٔ ۳۱۵
سیه بختم که بختم واژگون بی سیه روجم که روجم تیره گون بی شدم محنت کش کوی محبت زدست دل که یارب غرق خون بی
باباطاهر عریان عارف و شاعر قرن پنجم هجری قمری و معاصر با طغرل شاه سلجوقی است. البته در باب حوادث زندگی و احوالات بابا طاهر اطلاعات مبسوطی در دست نیست. برخی تذکرهنویسان وی را معاصر عینالقضات همدانی (یعنی حدود سال ۵۲۵ هجری قمری) و برخی وی را هم عهد خواجه نصیر (۶۷۲ هجری قمری) دانستهاند. از باباطاهر علاوه بر دوبیتیهای معروف او، مجموعه کلمات قصاری نیز به زبان عربی به نام "اشارات" به جای مانده است. از اشعار باباطاهر مجموعهٔ موثقی در دست نیست، به همین جهت نمیتوان در صحت انتساب تمام اشعاری که به او نسبت میدهند به یقین حکمی کرد.
سیه بختم که بختم واژگون بی سیه روجم که روجم تیره گون بی شدم محنت کش کوی محبت زدست دل که یارب غرق خون بی
من آن شمعم که اشکم آذرین بی کسی که سوته دل اشکش همین بی همه شو سوجم و گریم همه روز ز ته شامم چنان روزم چنین بی