تا تاختند بی هنران در مصاف ها
زد زنگ تیغ های هنر در غلاف ها
ناچار تن زند ز مصاف مخنثان
آن کس که برشکست به مردی مصاف ها
تا لافزن نمود زبان هنر دراز
ی ت باره کرد خوی زبان ها به لاف ها
تا تیره درددن به می صاف چیره گشت
ماندند دردها و رمیدند صاف ها
پرورده شد به طرد حقایق دماغ ها
گسترده شد بگرد طبایع گزاف ها
بر باد رفت قاعده اجتماع ها
وز هم گسست رابطه ایتلاف ها
مردم ز طوف کعبه عزت کرانه کرد
بگرفت گرد خانه عزی طواف ها
مردی به خاک خفت ازین بی حمیتان
عفت به باد رفت از این بی عفاف ها
رفتند خواجگان کریم و نماند نام
زان اصطناع ها و از آن انتصاف ها
آیین دیرباز دگرگونه گشت و شد
وارون طواف ها و دگرگون مطاف ها
نامردی زمانه نگر کزین صطبل
بر قصرها شدند فراجاف جاف ها
آبستنان حرص چمان پیش صف بار
وز بار حرصشان به زمین سوده ناف ها
آن یک امیر لشکر و این یک وزیر جنگ
لعنت برین مضاف الیه و مضاف ها
آزاد جاهلان وگشاده زبان خران
بسته مدرسان و فقیهان به خواف ها
اکنون لحاف و بستر سنجاب و خز کنند
آنان که پاره بد به کتفشان لحاف ها
وقتست تا میان چمن عاملان دی
بر گلبنان کنند ز نو اعتساف ها
تا زاغ ها به باغ گشادند حنجره
بستند نای زمزمه خوان زندباف ها
خفاش ها شدند از اشکفت ها برون
طاووس ها شدند نهان در شکاف ها
شهبوف ها شدند مهاجم به قصرها
سیمرغ ها شدندگریزان به قاف ها
کل را وفاق پیشه بدو بید را خلاف
پنهان وفاق ها شد و عریان خلاف ها
زودا که بوستان فضیلت خزان شود
زبن انقلاب کشور و این اختلاف ها
کندیم و کافتیم و بهر سو شتافتیم
دیدیم سبع های سمان و عجاف ها
الا سه چار یار پراکنده گرد دهر
چیزی نیافتیم از آن کند و کاف ها
هان ای شعاع ملک ز یاران یکی تویی
نزد من از بزرگترین اکتشاف ها
پیوسته فحل طبع تو با بکر فکر نغز
دارد درون حجله دانش زفاف ها
بر چامه بدیع تو صدآفرین که داشت
خنگ هنر بهر نقطش انعطاف ها
آن حله بود بافته از تار و پود فضل
کانسان نبافتند دگر حله باف ها
از کوثر معانی شیرین و لفظ عذب
کرده است ساقی هنرت اغتراف ها
قندیست پارسی که شکرپاسخان ری
در پر حلاوتیش کنند اعتراف ها
تا نیست درکریمی یزدان مخالفت
تا هست در قدیمی گیهان خلاف ها
حی قدیمت ازکرم و بخشش عمیم
اندرکنیف لطف کناد اکتناف ها
بندد به کارنامه فضلت طرازها
بخشد زکارخانه فیضت کفاف ها
