شمارهٔ ۵۴ - نوش جانت
ملکالشعرا بهارای محمدخان به دژبانی فتادی نوش جانت
ابروی تازه را از دست دادی نوش جانت
در حضور پهلوی اردنگ خوردی مزد شستت
هی کتک خوردی و هی بالا نهادی نوش جانت
در سر راه خلایق از جهالت چاه کندی
عاقبت خود اندر آن چاه اوفتادی نوش جانت
در دلت بنشست هر نیری که از شست خیانت
جانب دل های مظلومان گشادی نوش جانت
همچو عقرب بودی آبستن به زهرکین و لیکن
خصم جانت گشت هر طفلی که زادی نوش جانت
سال ها در پشت میز ظلم بنشستی و آخر
در بر میز مجازات ایستادی نوش جانت
مدتی چشم و چراغ مملکت بودی و اینک
چون چراغ کور پیش تندبادی نوش جانت
آنچه در شش سال کشتی جمله خوردی باد نوشت
آنچه در یک عمر بردی جمله دادی نوش جانت
چون کنون پس می دهی یکسر مکافات عمل راا
آنچه بردی وآنچه خوردی وآنچه کردی نوش جانت
با جهاد اکبر مظلوم در عین رفاقت
بی وفایی کردی و زین کرده شادی نوش جانت
قافیه گودال شو زین بی وفایی ها به دوران
تا ابد سیلی خور آه جهادی نوش جانت