شمارهٔ ۱۷۵ - ای حکیم

نوبهار و رسم او ناپایدار است ای حکیم

گلشن طبع تو جاویدان بهار است ای حکیم

آن بهاری کاعتدالش ز آفتاب حکمت است

از نسیم مهرگانی برکنار است ای حکیم

در بهار فضل و باغ معرفت جاوید زی

زانکه خورشید تو در نصف النهار است ای حکیم

نوبهار فرخ بلخ و بهارستان گنگ

در برگلخانه طبع تو خارست ای حکیم

نافه چین است مشگین خامه ات کآثار وی

مشگ بیز و مشگ ریز و مشگ بارست ای حکیم

یا مگر دریاست با آب مدادت تعبیه

کاینچنین گفتار نغزت آبدار است ای حکیم

حکمت ار می کرد فخر از روزگار بوعلی

اینک آثار تو فخر روزگارست ای حکیم

مدح این بی دولتان عارست دانا را ولیک

چون تویی را مدح گفتن افتخار است ای حکیم