شمارهٔ ۷۲ - در هجو یکی از زن‌های تهران

هر شب میان خانه افسر زن

نامحرمان صلای خبردار می کشند

مرد و زن و پدرزن و مادرزن و عروس

در بزم عیش باده گلنار می کشند

کدبانوان و دخترکان و عروسکان

در نزد غیر پرده ز رخسار می کشند

از بس غریو و هلهله گویی میان جمع

نایب حسین را به سر دار می کشند

ضرب و غریو و کف زدن خارج از اصول

گویی که خرس را سوی بازار می کشند

مشدی عباد و قربده و دنبلی

بر گرد کمان و دف و تار می کشند

هرکس که نیم شب ز خیابان گذر کند

او را میان خانه به اصرار می کشند

کف می زنند و هلهله بسیار می کنند

می می خورند و عربده بسیار می کشند

همسایگان خسته مسکین ز خواب خوش

برجسته فحش داده و سیگار می کشند

دنبک روان و دایره گرم و رنود مست

تا صبحدم ز گرده هم کار می کشند

پرسیدم از پلیس محل کاین سرا ز کیست

کآنجا حجب ز چهره اسرار می کشند

نرمک جواب داد که هست این حرمسرا

بازار فروشی و جار می کشند