فقرۀ ۸۹
ملکالشعرا بهاربه خواسته و چیزگیتی گستاخ مباش چه خواسته و چیز مال و منال گیتی ایدون همانا چون مرغی است که ازین درخت بر آن درخت نشسته و به هیچ درخت نپاید
به گنج و به کالای گیتی مناز
که کالای گیتی نپاید دراز
چو مرغی است گنج زر و خواسته
جهان چون یکی باغ آراسته
ز شاخی به شاخی برآید همی
به یک شاخ هرگز نپاید همی
