فقرۀ ۱۰۵
ملکالشعرا بهاربه استوانی و استواری دین کوشش کن چه مهمترین خرسندی دانایی است و بزرگتر از آن امید به مینو است
بدین کوش و پیوسته خرسند باش
به دانش درختی برومند باش
چو دانا بود مرد امیدوار
به مینو گراید سرانجام کار
که دانا که دارد امید آن بهست
ز دانای نومید نادان بهست