فقرۀ ۱۰۸
ملکالشعرا بهاردست از دزدی و پای از بی خویشکاری رفتن و منش از وارونگی و کجی بازدار چه کسی که او کرفه کند پاداش یابد و کسی که گنا کند بادافراه برد
به دزدی مبر دست و ستوار باش
منش را ز پستی نگهدار باش
مبر تاب هرگز تن ازکارکرد
که ازکارکردن شود مرد مرد
ز بی خویشکاری نگهدار پای
که بیکارگی هست پتیاره زای
به هرکار پاداشنی همره است
گنهکاره را سخت بادافره است
