فقرۀ ۱۱۲

شراب به پیمان یعنی به اندازه خور چه هر که او شراب بی پیمان خورد بسا گنه که از وی آید

اگر باده نوشی به پیمانه نوش

به آیین مردان فرزانه نوش

کز افزونی می ز دل ها گناه

بروید چو از تند باران گیاه

وگر گفته من پسند آیدت

مخور می که از می گزند آیدت

بود سوزیان این می لعل پوش

زیانش ز تو سودش از می فروش