فقرۀ ۱۱۴
ملکالشعرا بهاراگر بس آشنا و آب یعنی شنا نیک دانی زود زود به آب ستهمه ظ ستمبه = مخوف اندر مشو که ترا آب نبرد و بجای بمیری
شنا گرچه به دانی ای مرد مه
به آب ستبر اندرون پا منه
مبادا ز ناگه رباید ترا
سبک جان ز تن برگراید ترا
کسی کاز خرد باشدش هیچ بهر
ننوشد به امید پازهر زهر
