بخش ۴۲ - قصاید متنبی و دقیقی

این دو قصیده با چندین تنبیه و پند نبشته آمد و پادشاهان محتشم و بزرگ با- جد را چنین سخن بازباید گفت درست و درشت و پند تا نبشته آید و پادشاهان محتشم را حث باید کرد برافراشتن بناء معالی را که هر چند در طبع ایشان سرشته است بسخن و بعث کردن آنرا بجنبانند و امیران گردن کش با همت بلند همه از آن بوده اند که سخن را خزینه داری کرده اند و بما نزدیکتر سیف الدوله ابو الحسن علی است نگاه باید کرد که چون مردی شهم و کافی بود و همه جد محض متنبی در مدح وی بر چه جمله سخن گفته است که تا در جهان سخن تازی است آن مدروس نگردد و هر روز تازه تر است و نام سیف الدوله بدان زنده مانده است چنانکه گفته است شعر

خلیلی انی لا أری غیر شاعر

فکم منهم الدعوی و منی القصاید

فلا تعجبا ان السیوف کثیرة

ولکن سیف الدولة الیوم واحد

له من کریم الطبع فی الحرب منتض

و من عادة الإحسان و الصفح غامد

و لما رأیت الناس دون محله