غزل شمارهٔ ۵۸۹

ناله ما شیوه ها امشب به بر آورده است

نخل ماتم نوحه چندی ثمر آورده است

آبیار ریشه حسرت خیال لعل کیست

هر مژه صد خوشه سامان گهر آورده است

ای محیط عشق بر کم ظرفی دل رحمتی

آب شد این قطره تا یک چشم تر آورده است

خون ما را دستگاه یک رگ گل هم کجاست

تیغ قاتل رنگ وهمی در نظرآورده است

ناصحا زحمت مکش کز دست پر شور جنون

حلقه زنجیر مجنون گوش کر آورده است

سرکشیها چون هلال اینجا به جزتسلیم نیست

تاکسی تیغی برون آرد سپر آورده است

شاخ گل از رنگ عشرت بس که بی سرمایه بود

قطره خونی به چندین نیشر آورده است

درد عشق و مژده راحت زهی فکر محال

این خبر یارب کدامین بیخبر آورده است

کیست تا سازد زراه ورسم هستی آگهم

عشق خاکم را ز صحرای دگر آورده است

انتظار جلوه ای داریم و از خود می رویم

نارسایی زور بر مد نظر آورده است

تنگنای بیضه بیدل گوشه آرام بود

شد پریشان مرغ دل تا بال و پر آورده است