غزل شمارهٔ ۷۷۴

پیش چشمی که نورعرفان نیست

گر بود آسمان نمایان نیست

عمرها شد دمیده است آفاق

بی لباسی هنوز عریان نیست

شمع راگر به فکرخویش سری ست

تاکف پاش جزگریبان نیست

نقشبند خیال دور مباش

گل چه داردکزین گلستان نیست

باید از نقد اعتبارگذشت

جنس بازار عبرت ارزان نیست

برفلک هم خم است دوش هلال

ناتوانی کشیدن آسان نیست

نرگستان عبرتیم همه

چشم ا زخود بپوش مژگان نیست

عاجزی خضر وادی ادب است

پای خوابیده جز به دامان نیست

تا نفس از تپش نیاساید

جمع گردیدن دل امکان نیست

خجلتی چیده اید برچینید

خودفروشان زمانه دکان نیست

سجده را مفت عافیت شمرید

جبهه سایی کف پشیمان نیست

کام عیش از صفای دل طلبید

خانه آتش زدن چراغان نیست

شرم دار از طلب که بر در خلق

سیلیی هست اگر خوری نان نیست

گه بخور ای طمع که نان خسان

هضم ناگشته باب دندان نیست

بیدل امروز در مسلمانان

همه چیز است لیک ایمان نیست