غزل شمارهٔ ۷۹۱
بیدل دهلویآزادگی غبار در و بام خانه نیست
پرواز طایری ست که در آشیانه نیست
هرجا سراغ کعبه مقصود داده اند
سرها فتاده بر سر هم آستانه نیست
شمع و چراغ مجلس تصویر حیرت است
درآتشیم و آتش ما را زبانه نیست
داد شکست دل که دهد تا فغان کنیم
پرداز موی چینی ما کار شانه نیست
وامانده تعلق رزق مقدریم
دام و قفس به غیر همین آب و دانه نیست
طبع فسرده شکوه همت کجا برد
در خانه آتشی که توان زد به خانه نیست
امشب به وعده ای که ز فردا شنیده ای
گرآگهی مخسب قیامت فسانه نیست
جایی که خامشان ادب انشای صحبت اند
آیینه باش پای نفس در میانه نیست
مردان نفس به یاد دم تیغ می زنند
میدان عشق مجلس حیز و زنانه نیست
ما را به هستی و عدم وهم چون شرار
فرصت بسی ست لیک دماغ بهانه نیست
خفته ست گرد مطلب خاک شهید عشق
گر خون شودکه قاصد از این جا روانه نیست
بیدل اگر هوس ندرد پرده حیا
وحدتسرای معنی ات آیینه خانه نیست