غزل شمارهٔ ۹۵۱

ساغرم بی تو داغ می گردد

نقش پای چراغ می گردد

لاله سان هرگلی که می کارم

آشیان کلاغ می گردد

دور این بزم رنگ گردانی ست

ششجهت یک ایاغ می گردد

خلق آسودل در عدم عمریست

به وداع فراغ می گردد

در بساطی که من طرب دارم

مطربش بانگ زاغ می گردد

من اگر سر ز خاک بردارم

نقش پا بیدماغ می گردد

شرر کاغذ است فرصت عیش

می پرد رنگ و باغ می گردد

منع پرواز از تپش مکنید

سوختن بی چراغ می گردد

همچو عنقا کجا روم بیدل

گم شدن هم سراغ می گردد