غزل شمارهٔ ۱۱۸۷

رمز آشنای معنی هر خیره سر نباشد

طبع سلیم فضل است ارث پدر نباشد

غفلت بهانه مشتاق خوابت فسانه مایل

بر دیده سخت ظلم است گر گوش کر نباشد

افشای راز الفت بر شرم واگذار ید

نگشاید این گره را دستی که تر نباشد

بر آسمان رسیدیم راز درون ندیدیم

این حلقه شبهه دارد بیرون در نباشد

خلق و هزار سودا ما و جنون و دشتی

کانجا ز بیکسی ها خاکی به سر نباشد

چین کدورتی هست بر جبهه نگین ها

تحصیل نامداری بی دردسر نباشد

امروز قدر هرکس مقدار مال و جاه است

آدم نمی توان گفت آنرا که خر نباشد

در یاد دامن او ماییم و دل تپیدن

مشت غبار ما را شغل دگر نباشد

نقد حباب تا کی در کیسه توهم

آهی که ما نداریم گو در جگر نباشد

آن به که برق غیرت بنیاد ما بسوزد

آیینه ایم و ما را تاب نظر نباشد

پیداست از ندامت عذر ضعیفی ما

شبنم چه وانماید گر چشم تر نباشد

گردانده گیر بیدل اوراق نسخه وهم

فرصت بهار رنگست رنگ این قدر نباشد