غزل شمارهٔ ۱۶۲۳

ز زلف و روی توتا دیده ام سیاه و سفید

به جای دیده پسندیده ام سیاه و سفید

ز خط و روی توکایینه فریب نماست

ز شام و صبح چه فهمیده ام سیاه و سفید

ازآن زمان که به سرگشتگی ست نسبت من

به رنگ خامه بسی دیده ام سیاه و سفید

مژه به نرگس نیرنگ ساز او می گفت

غزاله ای چو تو نشنیده ام سیاه و سفید

ز بس شرار خیال تو در نظر دارم

چو داغ پنبه بود دیده ام سیاه و سفید

ز داغهای دل و اشک چشم تر بیدل

گل بهار جنون چیده ام سیاه و سفید