غزل شمارهٔ ۱۸۲۲

ای ز لعلت سخن گلاب فروش

نگه از نرگست شراب فروش

تیغ ناز تو موجها دارد

از سر بیدلان حباب فروش

زبن دو نیرنگ قطع نتوان کرد

جلوه گر باش یا نقاب فروش

ذره ای مهر بی نشان خودی

هرکجا باشی آفتاب فروش

زاهدا کار عشق بی سببی است

تو دعاهای مستجاب فروش

فرصت اینجا ترانه عنقاست

گر توقف کنی شتاب فروش

می روی چشم بسته زین بازار

جنسهای نگه به خواب فروش

نقش هر ذره ای که می بینی

آفتابی است انتخاب فروش

زندگانی قماش راحت نیست

تا نفس داری اضطراب فروش

برق تازان ز خود برون رفتند

حیرت ما همان رکاب فروش

حرف بی موقع از حیا دور است

آبم از پیری شباب فروش

ای شعورت خیالباف جنون

این کتانها به ماهتاب فروش

همه سقای آبروی خودند

یک دو گوهر تو نیز آب فروش

بیدل اینجا کجاست دام و چه صید

دل کمندی ست پیچ و تاب فروش