غزل شمارهٔ ۲۵۸۳
بیدل دهلویبه پیری هم نی ام غافل ز عشق آن کمان ابرو
حضور قامت خم گشته ایمایی ست زان ابرو
دم تیغی چو اشک از خون من رنگین نمی گردد
مبادا افتد از مستی به فکر امتحان ابرو
به پیری هم نی ام غافل ز عشق آن کمان ابرو
حضور قامت خم گشته ایمایی ست زان ابرو
دم تیغی چو اشک از خون من رنگین نمی گردد
مبادا افتد از مستی به فکر امتحان ابرو