غزل شمارهٔ ۲۶۴۲
بیدل دهلویای امل آواره فرصت را چه رسوا کرده ای
نوحه کن در یاد امروزی که فردا کرده ای
حسن مطلق را مقید تا کجا خواهی شناخت
آه از آن یوسف که در چاهش تماشا کرده ای
ای امل آواره فرصت را چه رسوا کرده ای
نوحه کن در یاد امروزی که فردا کرده ای
حسن مطلق را مقید تا کجا خواهی شناخت
آه از آن یوسف که در چاهش تماشا کرده ای