غزل شمارهٔ ۲۷۸۰

ز استغنا نگشتی مایل فریاد قربانی

زبانها داشت تا مژگان مبارک باد قربانی

مراد کشتگان هم از تو آسان برنمی آید

به یاد عید تا آید به یادت یاد قربانی

تحیر انتقام یک جهان وحشت کشید از من

ندارد حاجت دامی دگر صیاد قربانی

ز حیرت پا زدم نقش نگارستان امکان را

به مژگانم بنازد خامه بهزاد قربانی

هنوز از چشم حیرانم سفیدی می کند توفان

کف ازجوش تسلی می کشد بنیاد قربانی

تحیر نسخه ها شسته ست در چشم سفید من

همین یک صفحه دارد جزو استعداد قربانی

سواد حیرتی روشن کنید از مشق تسلیمم

نشست سجده طرزی دارد از استاد قربانی

چه دیر و کعبه هر جا می روم خونی بحل دارم

مروت خاک شد تاکرد عشق ایجاد قربانی

کسی از عهده دیدار قاتل بر نمی آید

کبابم از نگاه هر چه باداباد قربانی

ز چشم بی نگه اجزای هستی مهرکن بیدل

ندارد انتخاب ما بغیر از صاد قربانی