غزل شمارهٔ ۱۳

نسیم الورد یذکرنی حبیب

و یحیینی بصوت العندلیب

طبیب العشق داوا کل داء

فکیف و زادنی دایی طبیب

یفارقنی الرقیب عن الرفیق

فقارب بیننا یا ذالرقیب

لیوم الهجر لی یوم عصیب

و إنی خفت من یوم عصیب

فؤاد غاب یا سلمای عنی

فإذ یاتیک أحسن بالغریب

نصیبی بالهوا نصب وداء

أصبنا ما أصبنا یا نصیب

ببعد الهجر إنی إذ اموت

فقربالوصل أرجو عنقریب