بخش ۴۰ - کشتن عبدالله ابن مسلم علیه السلام

امیر سپه دید چون رزم اوی

بترسید از آن شیر پرخاش جوی

فراری گوی بود درآن سپاه

که شمشیر زن بود وناورد خواه

بدش نام قدام پور اسد

که نفرین رسادش به روح و جسد

ورا خواند نزدیک و بااو بگفت

که بیغاره با ما شد امروز جفت

تو دیدی که از نیروی چند مرد

سرنیمی از ما در آمد به گرد

کنون بنگر این هاشمی زاد را

دلیر و جوانمرد و آزاد را

که بر لشگری تیغ یازد همی

تو گویی که بازیچه سازد همی

چه مانیبرانگیز توسن زجای

نگون سازش از کوهه ی باد پای