بخش ۷۰ - آغاز داستان شهادت حضرت ابوالفضل العباس

کنون از نی دل برآرم نوا

سخن رانم از ساقی نینوا

چه ساقی شه تشنه کامان عشق

امیر صف نیکنامان عشق

سر سرفرازان و آزاده گان

به چهر ه مه هاشمی زاده گان

همان زور حیدر به بازوی او

دو گیتی سبک در ترازوی او

ملوک وملایک ثنا خوان او

زمین – گردی از نعل یکران او

بر از عرش یزدان سر مغفرش

فلک افسر و آفتاب اسپرش

چه گویم خطا کردم ازاین گمان

کجا جوشن او کجا آسمان

به گردون مراین هفت وارونه طاس

سمند سرافراز او را قطاس

مه نو به کف آبگون خنجرش

همه هفت دریا یکی جوهرش

سنانش ستون بلند آسمان

کشیدن همان و فتادن همان

به لشگر گه شاه سالار بود

دبیر و وزیر وعلمدار بود