بخش ۲۹ - داستان آمدن درویش بلخی به خدمت پادشاه

چو درویش از خویشتن رسته ای

دل اندر ره نیستی بسته ای

ز تاج تولا سرش تاجدار

زهر ترک آن ترک جان آشکار

زچهل تارش این نکته بودی عیان

که اندر وفا سخت بسته میان

همی گفت بر دوش او تخت پوست

که در مغز او نیست جز یاد دوست

ز گیسو به گردن کمند رضا

به جان و به دل پیرو مرتضی ع

ز چوبش یکی کاسه برکف پرآب

به دل عشقش آتش فکنده به آب

چو از دور شه روی او را بدید

ز سیمای او گشت بر وی پدید

که باشد یکی ز آشنایان او

ز یاران فرخنده رایان او