بخش ۹۳ - آذین بستن شهر دمشق را برای ورود اهل بیت پیغمبر

گه شادمانی است نی روز پند

زبان را این گفتگوها ببند

سپس گفت آن مرد بی آبروی

که بندند آذین به بازار و کوی

همه مردم شهر بیرون روند

سپاه ستم را پذیره شوند

به شهر اندرون شد روان خواسته

همه کوی و بر زن شد آراسته

سر بام ها پرشد ازمرد و زن

جوانان غزلخوان و طنبور زن

یکی نیمه مردم ز برنا و پیر

بپوشیده تن در لباس حریر

صد و بیست رایت بر افراختند

ز بهر پذیره برون تاختند

ببردند با خویش خنیاگران

ز بانگ دهل گوش ها شد گران

دورویه کشیدند بر راه صف

برآورده آوا نی و رود و دف