بخش ۲ - در نعت حضرت ختمی مرتبت (ص) گوید

محمد شهنشاه پیغمبران

به سوی خدا رهبر رهبران

رسولی که گیتی خدا پیش بود

به تن خلعت کبریاییش بود

پس از ایزد او بود و چیزی نبود

وزو یافت هستی فراز و فرود

جز او مرکز آفرینش مدان

چراغ ره و نور بینش مدان

خدانیست لیکن خداییش هست

به هر آفریده ز بالا و پست

تنش جان بد از خاک مایه نداشت

از آن رو چو خورشید سایه نداشت

چو آدم نهان بود درآب و گل

پیمبر بد و روشنی بخش دل

چو او ز آفرینش نبد هیچ کس

اگر بود شیر خدا بود و بس

علی ع آن جهان داور بی همال

که چون مصطفی ص بود درهر کمال