شمارهٔ ۶ - در مدح جناب امام حسن علیه السلام گوید

بهار آمد که بانگ عندلیب از هر چمن خیزد

گل شاداب از بستان چو روی یار من خیزد

خروش قمری و غوغای کبک و ناله ی صلصل

گهی از سرو و گاه از کوه و گاه از نارون خیزد

ز چشم ابر لؤلؤ زاید از جیب صبا عنبر

ز هامون لاله روید وز گلستان نسترن خیزد

سحرگاهان چو آید بانگ رعد از کوه پنداری

که افغان از غم شیرین ز جان کوهکن خیزد

شمیم غالیه از جعد سنبل بر مشام آید

نسیم خلد از طرف سمن زار و دمن خیزد

ز لاله کوهساران سرخ چون کان یمن گردد

ز سبزه موج از هامون چو دریای عدن خیزد

ز سرو آخته بالا همه ناز و کشی آید

ز چشم نرگس شهلا همه سحر و فتن خیزد

برفت آندم کز آوای زغن پر بود باغ اکنون

خروش عندلیبان جای آواز زغن خیزد