شمارهٔ ۱۲۸
فصیحی هرویگر آگهی ز دوق طلب تشنه لب بمیر
گیرم که جمله دوست شوی در طلب بمیر
شو محو آفتاب سرا پای همچو روز
ور طاقت نظاره نداری چو شب بمیر
دم درکش و ز حیرت خاموش گیر پند
در سینه گو نفس به تمنای لب بمیر
از جام درد باده عمر ابد بنوش
روزی هزار بار ولی بی سبب بمیر
در دیر عشق آی فصیحی و شعله وار
در وصل تب بسوز و ز هجران تب بمیر