شمارهٔ ۱۹۴
فصیحی هرویکو حریفی تا دو جامی از می احمر زنیم
چون شراب از بی خودیها تکیه بر ساغر زنیم
تازه شمعی کاش افروزند در بزم وصال
بر سر این شعله های کهنه تا کی پر زنیم
مختصر دستی که ما را بود صرف جام شد
گر خدا روزی کند دستی دگر بر سر زنیم
در محیط غم فلاطون وار زورق افکنیم
خنده ها بر جلوه های تشنه کوثر زنیم