شمارهٔ ۱۹۸

سکه به نام عجز زد شوکت پادشاهیم

کوکبه سوز فتح شد صولت بی سپاهیم

کشتی موج هستیم تا به مراد خس طپم

خورده ز خون ناخدا آب گل تباهیم

داغم و نوبهار را خلعت خرمی دهم

خشک گلی ست آفتاب از چمن سیاهیم

ناله گلزار بلبلم لیک ز شوق گوش گل

همره ناله بال زن شد لب دادخواهیم

خشک دمیده گلبنم از چمن هوس ولی

بلبل تنگ چشم را باغچه الهیم

مزرع ناامیدیم آب سموم خورده ام

دل ز بهشت می برد جلوه بی گیاهیم

زخمم و سوی سینه ها نامه تیغ می برم

بر صف حسن می زند جلوه کج کلاهیم

گرچه فصیحیم ولی خوانده زمانه یوسفم

تا فکند به چاه غم تهمت بی گناهیم