شمارهٔ ۳۱ - اخوانیه

ای صبا رو به سوی صاحب ما

یک جهانش دعا ز ما برسان

آیت سجده ای به خاک درش

از جبین نیاز ما برسان

ذره ذره غبار آن کو را

تحفه جان جدا جدا برسان

گو که از تیغ دوست پیغامی

به فلان صید مبتلابرسان

آفتابی به دوش ذره فکن

به در خانه سها برسان

قسمت او ز خوان نعمت دوست

نیست گر عافیت بلا برسان

خوی هجران مگیر با احباب

درد بفرست یا دوا برسان

جان او نیم سوز هجران شد

آبش از ابر مدعا برسان

قطره ای از سحاب نیسانی

به لب تشنه گیا برسان

لقمه ای از بهار سرسبزی

به خس و خار ناشتا برسان

خون چشمش بریخت تیغ فراق

نگهی چند خون بها برسان

مشت خاک سیاه بختش را

به زمین بوس کیمیا برسان

دیده بخت روز کورش را

ز آن شب زلف توتیا برسان

به غلط مژده وفا باری

ز آن جفا جوی بی وفا برسان

ورنه بشتاب و زود نعشش را

به در دخمه بلا برسان

بر در غم افتاده تابوتش

دوش همت بر و بجا برسان

ور پیام تو نشنود باری

ناله ما به گوش ما برسان

چون دهم جان ز درد نومیدی

کفنی ز آتش بلا برسان

قدری خاک و خون به هم آمیز

به کفن عطر جان فزا برسان

هر کجا ناله ایست سرگردان

هم بدین تعزیت سرا برسان

وز جگر ناله های زار مرا

به لب من به صد نوا برسان

تن ما را به خاک غم بسپار

جان ما را به جان ما برسان