شمارهٔ ۳۱
فصیحی هرویاین روح که شمع مجلس افروز منست
فرداست که نه زآن تو نه زآن منست
طاسی ست به گرمابه عالم این عمر
پر ساختنش بهر تهی ساختنست
این روح که شمع مجلس افروز منست
فرداست که نه زآن تو نه زآن منست
طاسی ست به گرمابه عالم این عمر
پر ساختنش بهر تهی ساختنست