شمارهٔ ۱۸
فصیحی هرویباز هر شب دل به تنگ از ناله زار خودست
سینه ام درمانده آه شرربار خودست
دوستان بر بستر مرگم خراب افکند باز
نرگس مستی که خود پیوسته بیمار خودست
باز هر شب دل به تنگ از ناله زار خودست
سینه ام درمانده آه شرربار خودست
دوستان بر بستر مرگم خراب افکند باز
نرگس مستی که خود پیوسته بیمار خودست