بخش ۷ - داستان آن درویش بی بضاعت که عاشق دختر پادشاه شد

این مجاز قنطره حقیقت آمد و عاقبت به مقتضای کریمه الذین جاهدوا فینا

لنهدینهم سبلنا به مقصود اصلی نایل گردید

بود درویشی فقیر و بی پشیز

ژنده پوشی از جهانش هیچ چیز

جز تبرزینی و کشکولی نداشت

از جهان او هیچ محصولی نداشت

روزی اندر پرسه بد بهر ترید

ناگهان بانگ هیاهویی شنید

دور باشی از یسار و از یمین

که بیامد دختر خاقان چین

چون نظر کرد آن فقیر ناتوان

دید خورشیدی بروی آسمان

بر فراز زین زر مه پیکری

مه چه باشد آفتاب انوری

بینوا دل داد و مدهوش اوفتاد