شمارهٔ ۳۳

روشن شده از حسن تو کاشانه ام امشب

خوش باش که بر گرد تو پروانه ام امشب

نخل قد دلجوی تو ای زینت فردوس

سیراب شد از گریه مستانه ام امشب

دست طلب از دامن وصل تو ندارم

هرچند که در بزم تو بیگانه ام امشب

سروی شد و چون شعله قد افروخت به افلاک

هر دود که برخاست ز ویرانه ام امشب

از بهر یکی جرعه می باز چو قصاب

جاروبکشی گوشه می خانه ام امشب